> ΤΑΡΚΟΦΣΚΙ ΑΡΣΕΝΙ

ΤΑΡΚΟΦΣΚΙ ΑΡΣΕΝΙ

ΤΑΡΚΟΦΣΚΙ ΑΡΣΕΝΙ

Ο Αρσένι Αλεξάντροβιτς Ταρκόφσκι γεννήθηκε στο Ελισάβετγκραντ της Ρωσίας στις 24 Ιουνίου 1907 από γονείς που ανήκαν στο κίνημα των Ναρόντνικων. Είναι ο πατέρας του μεγάλου Ρώσου σκηνοθέτη, Αντρέι Ταρκόφσκι.

Το 1924 εγκαταστάθηκε στη Μόσχα και κατά την επόμενη διετία (1924-1925) εργάστηκε στην εφημερίδα των εργατών του σιδηροδρόμου, με τον τίτλο Γκούντοκ. Είχε την ευθύνη για τη συγγραφή του εκδοτικού σημειώματος υπό μορφή στίχων, δεδομένου ότι έτσι ήταν ευκολότερη η ανάγνωση από τους αμόρφωτους εργάτες, απ’ ό,τι αν ήταν σε μορφή πεζού λόγου. Υπ’ αυτές τις συνθήκες ήταν υποχρεωμένος, σε καθημερινή βάση, είτε να συντάσσει ο ίδιος είτε να βρίσκει τους κατάλληλους για τη σύνταξη αυτών των «ποιητικών εκδοτικών σημειωμάτων». Περιττό να λεχθεί ότι τα εν λόγω κείμενα είναι πρόχειρα και εν πολλοίς άτεχνα.

Μεταξύ 1925-1929 σπούδασε στο πανεπιστήμιο προκειμένου να ειδικευτεί επαγγελματικά στην τέχνη της μυθιστοριογραφίας. Κατά την περίοδο αυτή μετέφρασε ποιήματα Τουρκμένιων, Γεωργιανών, Αρμένιων και Αράβων ποιητών. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου εργάστηκε στην εφημερίδα Μποέβαγια Τρεβόγκα, του Ρωσικού Στρατού. Έγινε ιδιαίτερα γνωστός ως λαμπρός μεταφραστής ποιητών όπως οι Abu’l-Ala-Al-Ma’arri, Nezami, Magtymguly, Kemine, Sayat-Nova, Vazha-Pshavela, Adam Mickiewicz, Mollanepes, Grigol Orbeliani, και πολλών άλλων.

Συνδέθηκε φιλικά με την Μαρίνα Τσβετάεβα, από πολλούς δε, αναφέρεται ως ο τελευταίος έρωτάς της. Όντας νεώτερος από την Τσβετάεβα, αλλά και από την Άννα Αχμάτοβα, μοιραία διαποτίστηκε από το πνεύμα της δικής τους ποιητικής γενιάς, που συνιστά τη λεγόμενη «χρυσή εποχή» της ρωσικής ποίησης. Τα στοιχεία αυτής της παράδοσης εγκολπώθηκε και διερμήνευσε στο έργο του υπό το πρίσμα της δικής του πνευματικότητας και δημιουργικότητας.

Ποίηση έγραψε κατά τη διάρκεια όλου του τού βίου, που όμως άρχισε να εκδίδεται μετά τα πενήντα του χρόνια. Εν τέλει, εξέδωσε εννέα ποιητικές συλλογές: Πριν το χιόνι (1962), Προς τη γη τα γήινα (1966), Μαντατοφόρος (1969), Στίχοι (1974), Λευκή μέρα (1980), Επιλεγμένα έργα (1982), Στίχοι από διάφορες εποχές (1983), Από τη νεότητα στο γήρας (1987) και Το ευλογημένο φως (1993 – μετά θάνατον). Ουδέποτε έγινε πραγματικά αποδεκτός από το σοβιετικό καθεστώς, η επίσημη κριτική του οποίου του καταλόγιζε μυστικισμό. Η ποίησή του έλαβε μεγαλύτερη απήχηση αφ’ ότου ο γιος του Αντρέι συμπεριέλαβε ποιήματα του πατέρα του στις ταινίες Καθρέφτης, Στάλκερ και Νοσταλγία.

Έζησε κυρίως στο Περεντέλκινο και τη Μόσχα, όπου και απεβίωσε στις 27 Μαΐου 1989. Αμέσως μετά τον θάνατό του τιμήθηκε για το έργο του με το Σοβιετικό Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας.

ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΣΤΗΝ ΙΝΔΙΚΤΟ

  • ΧΡΟΝΟΣ - Είκοσι πέντε στάσεις στο ποιητικό του έργο
    ΤΑΡΚΟΦΣΚΙ ΑΡΣΕΝΙ

    Είκοσι πέντε στιγμιότυπα από τον ποιητικό λόγο του Ρώσου δημιουργού, που συνιστούν έναν απαράμιλλο εσωτερικό διάλογο με τον τόπο του, όπου αποτυπώνεται η συλλογική διάθεση ενός λαού που ήξερε να αντιστέκεται εκφραζόμενος ποιητικά. Όντας νεώτερος από την Μαρίνα Τσβετάεβα και την Άννα Αχμάτοβα, ο Αρσένι Ταρκόφσκι μοιραία διαποτίστηκε από το πνεύμα της δικής τους ποιητικής γενιάς, που συνιστά τη λεγόμενη «χρυσή εποχή» της ρωσικής ποίησης. Τα...

    Είκοσι πέντε στιγμιότυπα από τον ποιητικό λόγο του Ρώσου δημιουργού, που συνιστούν έναν...

    Είκοσι πέντε στιγμιότυπα από τον ποιητικό λόγο του Ρώσου δημιουργού, που συνιστούν έναν απαράμιλλο εσωτερικό διάλογο με τον τόπο του, όπου αποτυπώνεται η συλλογική διάθεση ενός...

    Διαθέσιμο